THE PROBLEM OF STUDYING THE ROLE OF IDENTITY IN THE HISTORY OF KAZAKHSTAN
DOI:
https://doi.org/10.71191/centerasia2024.v64.n2.014Keywords:
Great Steppe, identity, personification, method of research, biographical research, method, methodology, historiography, concept, historical figureAbstract
Over the years of independence, great opportunities have been opened for writing the history of statehood, which has preserved the Kazakh history and traditions of power, and the content of research topics has changed dramatically. In this regard, the article paid attention to the disclosure of new directions of theoretical and methodological approaches to the concept of personal development in the modern history of Kazakhstan, the description of domestic and some foreign models of personal development. In recent years, many scientific works on the life and work of historical figures who played an important role in Kazakh society have been published in Kazakh historiography. However, Russian historiography does not pay much attention to the study and processing of methodological problems of individualization. For this reason, in our article we have tried to fill this gap, drawing attention to the importance of studying the new methodological basis of individualization in the history of Kazakhstan at the present stage.
References
Абжанов, Х. М., және Л. Я. Гуревич. 1992. Интеллигенция Казахстана: история, теория, современность. Алматы.
Абжанов, Х. 2015. «Ұлттық және ортақ түркі тарихын зерттеу методологиясы». Президент және халық, 11 желтоқсан, № 51 (537).
Акимова, А. 1966. История и биография. Историко-биографический альманах. Т. 1. Москва: Молодая гвардия.
Баженов, В. 1973. «Биографический метод в научном творчестве академика Е. Тарле». В История и историки, 293. Москва: Наука.
Батырбеков, Г. 1997. Наследие академика К. И. Сатпаева по общественным наукам. Алматы: Ғылым.
Бекмаханов, Е. 1992. Казахстан в 20–40-е годы XIX века. Алма-Ата.
Винокур, Г. О. 1927. Биография и культура. Москва: Государственная академия художественных наук.
Галиев, В. З. 1998. Хан Джангир и Орбулакская битва. Алматы: Ғылым.
Дружинин, Н. М. 1977. «Молодым историкам». В Будущее науки, вып. 9, 233. Москва: Знание.
Ерофеева, И. 1999. Хан Абулхир: полководец, правитель и политик. Алматы.
Жусупов, Е. 2000. Машхур Жусуп Копеев и исторические личности в его рукописях. Дисс. канд. ист. наук, Астана.
Канаева, А. 1989. «Исторические судьбы научной интеллигенции Казахстана в послевоенные годы». Известия АН КазССР: Сер. общ. наук 6: 44–50.
Касымбаев, Ж. К. 1999. Государственные деятели казахских ханств (XVIII век). Алматы: Білім.
Ключевский, В. О. 1987. Сочинения, т. 1. Москва: Мысль.
Козыбаев, М. 1991. История и современность. Алматы: Ғылым.
Кул-Мухаммед, М. 1995. Жакып Акпаев: Патриот. Политик. Правовед. Алматы: Атамұра.
Күзембайұлы, А. 2018. «Тұлғатану ғылымын қалыптастыру керек». Егемен Қазақстан, 24 желтоқсан, № 244, Б. 4.
Тоқаев, Қ. К. 2025. «Мемлекет басшысының IV Ұлттық құрылтайда сөйлеген сөзі». 14 наурыз. https://qazaqstan.tv/news/208281/ (25.05.2025 қаралды).
Қыдырәлі, Д. 2020. «Тұлғатану төңірегіндегі түйткілдер». Егемен Қазақстан, 11 желтоқсан. https://egemen.kz/article/258384-tulghatanu-tonhiregindegi-tuytkilder (25.05.2025 қаралды).
Мажитов, С. 1992. Жизнь, деятельность и исторические взгляды Бекмаханова Е. Дисс. канд. ист. наук, Алматы.
Маргулан, А. Х. 1984. «Очерк жизни и деятельности Ч. Ч. Валиханова». В Валиханов Ч. Ч. Собр. соч., т. 1, 5–77. Алма-Ата.
Миколецкий, Г., Г. Лютц, және Ф. Энгельс-Яноши. 1970. «Биография и историческая наука». В Труды XIII международного конгресса исторических наук, т. 3, 12. Москва: Наука.
Назарбаев, Н. Ә. 2019. «Ұлы даланың жеті қыры» мақаласын жүзеге асыру аясындағы Отан тарихындағы тұлғаның рөлі. Алматы: Ш.Ш. Уәлиханов атындағы Тарих және этнология институты.
Назаралы, Ә. 2019. «“Ұлы дала тұлғалары” орталығының жетекші ғылыми қызметкері. Тұлғатанудың жаңа методологиясын жасаумыз керек». 4 сәуір. https://almaty-akshamy.kz
Павлова, Г. А. 1990. «Историческая биографистика в СССР». Новая и новейшая история 2: 47.
Сактағанова, Э. Б., Г. С. Конкина, және Р. Е. МамBETов. 2023. «Тарихтағы тұлғатану мәселесін зерттеудің әдіснамалық негізі (Сейдәзім Қадырбаевтың мысалында)». Вестник Карагандинского университета. Серия: История. Философия 1(109).
Светоний, Г. Т. 1993. Жизнеописание двенадцати цезарей. Москва: Наука.
Сеитов, Э. 1996. А. Н. Букейхан как историк и общественно-политический деятель. Автореф. дис. канд. ист. наук, Алматы.
Соловьёв, С. 1991. Сочинения, кн. VII, т. 13–14. Москва: Мысль.
Сүлейменов, Р. Б., және В. А. Моисеев. 1988. Из истории Казахстана XVIII века (о внешней и внутренней политике Аблая). Алма-Ата: Наука.
Сүлейменов, Р. Б., және В. А. Моисеев. 1985. Чокан Валиханов – востоковед. Алма-Ата: Наука.
Сүлейменов, Р. Б., және Ш. Ю. Тастанов. 1990. «Интеллигенция и перестройка». Известия НАН РК. Сер. общ. наук 4: 3–15.
Тастанов, Ш. Ю. 1995. «Казахская интеллигенция в ретроспективе и перспективе». Мысль 12: 25–30.
Труды XIII международного конгресса исторических наук. 1970. Т. 4. Москва: Наука.
Шілдебай, С. 2019. «Тұлғатанудың негізін қалай алдық па?» Ана тілі, 14 наурыз. https://kazgazeta.kz/news/5178
Downloads
Published
Issue
Section
How to Cite
Open content is licensed under the CC-BY 